|
Puzzelrit 20-1-2008 Maasbracht -
Verslag en uitslag
Deze dag waren we te gast in het mooie land van Geert &
Diane. Natuurlijk is het op de eerste rit van het nieuwe jaar een blij weerzien
met alle Mitsubishi vrienden. De nieuwjaarswensen en kussen vlogen door het
gezellige vertrekpunt. De weersomstandigheden in de voorafgaande dagen hadden
ervoor gezorgd dat het toch al van vele onverharde paadjes voorziene prachtige
landschap één grote modderzooi was. Want spannend was de rit zeker. En als zo’n
rit uitgezet wordt door iemand die de omgeving als geen ander kent is volle pret
verzekerd. Ik heb zo’n licht bruin vermoeden dat Geert de rit met een tractor
uitgezet heeft. Ik had verzuimd mijn halfsleetse standaard bandjes die ik er
voor de APK opgezet had te vervangen voor mijn muds. Omdat die om Toyotavelgen
(sorry, vies woord in onze kringen) liggen, die 5 centimeter breder zijn moet ik
de wielen tweemaal per jaar wisselen.
Na de koffie van start. Ja hoor, na een paar kilometer,
volgens mij bij plaatje 6, zag ik Joop Kramers met zijn bijna nieuwe Pajero in
de verte heel langzaam hobbelen, en jawel, de modder zat al tot op mijn dak,
want ik ging niet zo voorzichtig. Maar ja, mijn trouwe hokje is dan ook net 18
jaar geworden en geniet van die modder. En we blijven toch kwajongens en als je
wat ouder wordt kun je niet zo hard meer lopen, maar op de gaspedaal trappen en
met water spelen dat blijft dolle pret.
De proef was op een stoppelveld en dat is altijd weer leuk.
Eigenlijk zou je er driftend in twee wiel aandrijving door moeten crossen, maar
het parcours is daar te zwaar voor dus het blijft sturen en schuiven over een
ondergrond die verschrikkelijk veel voorwaartse weerstand geeft en heel zwaar
rijdt maar zijdelings de auto alle kanten uit laat gaan. Volgens de telefoon van
Geert deden wij er 133 seconden over en daar waren we toen we alle inwendige
organen weer op hun plek hadden niet ontevreden over. Bevooroordeelde
tegenstanders uit de milieuhoek moeten we, en die ervaring heeft ieder van ons,
nogal eens overtuigen door erop te wijzen dat terreinrijden meestal stapvoets
gaat en dat we altijd ruim baan geven aan wandelaars en paardrijders. Daarom als
het erg leuk eens lekker onverantwoord door een stoppelveld te scheuren in de
wetenschap dat je niets kapot maakt. Na de cross partij verder met de rit.
Lekker veel modderige en gladde paadjes en opvallend weinig asfalt. En ik
verzeker je dat een glad en schuin paadje met een sloot erlangs adrenaline
verhogend werkt als je niet je vertrouwde muds, maar een paar redelijk
afgesleten sloffen onder je hebt. Ik heb al 14 jaar ervaring en ook veel op
bloedstollende paadjes in Polen en een paar maanden geleden in Duitsland
gereden, maar deze rit was werkelijk schitterend. Maar dan die rotvragen. Denk
je omdat je een antwoord niet kan vinden dat het een instinker is, heb je gewoon
iets over het hoofd gezien. Denk je dat de hoge uitkijkstoelen bestemd zijn voor
vreedzame vogelspotters die willen tellen hoeveel trekganzen en andere
doorgaande gasten passeren, blijken het jachtstoelen te zijn van waar af
meedogenloze jagers hun kerstmaal schieten. Rare wereld dat boerenland voor een
stadsmens. Maar bijzonder leerzaam.
Dan stond er bij die vragen: “Aandachtspunt, bij 94 smal en
ook 95 dan 98”. Wat wordt daar nu weer bedoeld? Aan het begin stond een
waarschuwingsbord voor overstekende hertjes. Worden dat dan bij 94 magere
hertjes en hoe zien die er bij 95 uit? Nee, veel eenvoudiger. Het pad bij 94 was
te smal en met te veel takken voor iemand die terecht zuinig op z’n dure auto is
en dat pad werd bij 95 smaller en daarom kon je ook verder gaan bij situatie
98. Een goedgevonden puzzel in een puzzelrit. Ik hoop dat Joop dat eerder
begreep dan ik, want ik weet nog goed dat ik 8 jaar geleden na een Polenrit wel
kon huilen, toen ik na een grondige wasbeurt de ontelbare krassen op mijn toen 4
maanden oude L200 zag. En wat ze bedoelden met die “vakken” bij die
elektriciteitcentrale en de Maas bedoelden, weet ik nog steeds niet.
Natuurlijk zaten er een paar kleine foutjes in de rit. Dat
maakt het alleen maar spannender. Een foutloze rit is saai en een paar keer fout
rijden maakt de rit alleen maar spannender. En bij een echte fout stond Robbert
klaar om aanwijzingen te geven.
En Geert was ook altijd in de buurt om in te grijpen. En
toen Geert iets te laat bij een foutje aan kwam hadden de Koedammetjes, Jan
Wienholt en wij een unieke ervaring op een paadje dat zelfs ons klamme handjes
gaf. Puike organisatie, mooi zacht winterweer, een fantastisch uitgezette rit en
prima sfeer.
Geert en alle anderen die zich met de organisatie hebben
bemoeid, hartstikke bedankt voor deze geslaagde rit. Dat belooft wat voor het
komende Pinksterweekend dat we weer in deze mooie omgeving mogen beleven.
Tot de volgende keer,
John en Marjo Stubenitsky
|
