Verslag, uitslag en foto's evenement  januari 2007  terug

Zondag 21 januari was het weer zover. Vroeg uit de veren voor een toertocht in Hoenderlo. Met broodjes en warme thee gingen wij met kleine Timo (2 jaar) op pad. Het regende en waaide nog flink. De regenlaarzen gingen dan ook mee. Dit moest een blubberige dag worden. Eindelijk, want de afgelopen jaren was het meestal te mooi weer, met veel recreanten op het parcours en harde grond. 

In Hoenderlo kwam na de koffie de uitleg over de bolletje-pijltje-route. Dan krijg je ineens best veel informatie dat wij ons later afvroegen…”hebben we dat nu goed gehoord”, maar alles stond ook op papier. Hoewel we eigelijk wilden vertrekken, besloot ik toch nog even met een potlood de bladzijden te bekijken: ligt alles op volgorde, is de telling logisch (neen dus, oppassen geblazen), wanneer moet ik een extra vraag beantwoorden. Als navigator heb je het ook druk. (Waarom krijgt de chauffeur van de winnende equipe in Dakar de meeste aandacht? Weet je hoe zwaar dat navigeren is!). 

De route brengt ons in een gebied dat we niet goed kennen. Erg leuk dus. Het is droog, een beetje zonnig, maar toch nauwelijks een mens op straat. Hoewel we om de 2 minuten vertrekken zien we elkaar allemaal voorbij komen tijdens het eerste deel van de route in Hoenderlo zelf. We rijden verkeert, wat staat daar op de route geschreven, wat bedoelen ze er mee? Een hek?  Neen dat gaat fout en als we verder rijden snapt Rob het. Natuurlijk een picknicktafel. Sorry, dat had ik er niet in gezien….we zijn weer op koers.  

De vragen zijn niet moeilijk, je komt er langs. Er zitten alleen een paar doordenkertjes tussen. En nu dat eenmaal zo is, beantwoorden we op die manier ook een vraag die ik vergeten ben. Wat staat er tussen H en E? 

Timo kijkt onderweg en roept de namen van de beesten die hij ziet: paard, schaap. Hij vermaakt zich prima. Hij vindt het nog leuker worden als zijn 3 vriendinnen (de 3 zussen) op een parkeerplaats arriveren. Alle ouders strekken de benen, de kids kunnen even uitwaaien. 

De route brengt ons in alle soorten gebieden: woonwijk, natuurgebied, bossen, paden tussen weilanden, langs boerenerf, langs kleine zandverstuiving. Mooie afwisseling. Wij vinden dat er opvallend weinig menselijke bewegingen zijn: wat is het hier rustig! Nog veel boerderijtjes: klein en groot, mooi en lelijk. Wat een zooi af en toe. Het was al verteld, de hoeveelheid onverharde paden waarop je mag rijden, is hier niet groot. Maar die er waren, waren ook flinke blubber sporen, paden met omgevallen bomen van de storm vorige week. Onze witte Mitsu-bus zat lekker onder de blub.  

We genieten van de route waardoor we als één van de laatsten binnen komen bij het restaurant in Ede. Maar de tellingen zijn al gemaakt en als die van de laatsten er ook bij zit, komen de antwoorden en warempel…we hebben de 3^e plaats. Kei trots neemt Timo de beker in ontvangst en is daar nog de hele avond mee bezig geweest. Met een grijns van oor tot oor zei hij “mooi hè!”

Bedankt organisatie voor een leuke dat!

Groeten, Rob en Anja en Timo van de Kar

pagina under construction